Deregulacja

Deregulacja dotknęła również zawód urbanistów. Czy to dobrze, czy źle — to inna kwestia. Nie można jednak pominąć faktu, że od 10 sierpnia 2014 r. zmieniło się brzmienie art. 5 oraz art. 50 ust. 4 i art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Związane jest to ze złagodzeniem dostępu do wykonywania czynności związanych z planowaniem i zagospodarowaniem przestrzennym.

Zgodnie z aktualnie już obowiązującym art. 5 ustawy:

Projekty planów zagospodarowania przestrzennego województwa, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sporządzają osoby, które spełniają jeden z warunków:
1)   nabyły uprawnienia do projektowania w planowaniu przestrzennym na podstawie ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1989 r. Nr 17, poz. 99, z późn. zm.);
2)   nabyły uprawnienia urbanistyczne na podstawie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139, z późn. zm.);
3)   posiadają kwalifikacje do wykonywania zawodu urbanisty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskane na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2013 r. poz. 932 i 1650);
4)   posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie architektury, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej;
5)   posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie innym niż określony w pkt 4 oraz ukończyły studia podyplomowe w zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej;
6)   są obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którzy nabyli kwalifikacje zawodowe do projektowania zagospodarowania przestrzeni i zagospodarowania przestrzennego w skali lokalnej i regionalnej odpowiadające wymaganiom określonym w pkt 4 lub 5.
Taka zmiana wymusiła również zmianę art. 50 ust 4 i art. 60 ust. 4 ustawy, które przewidywały, że projekty decyzji WZ i ULICP powierzano osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów. Obecnie, sporządzenie projektów tych decyzji powierza się:
osobie, o której mowa w art. 5, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej.

Zabudowa na gruntach klas I-III u Prezydenta

Nowelizacja ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, likwidująca możliwość przeznaczenia gruntów rolnych klas I-III na cele nierolnicze bez m.p.z.p. spędza sen z powiek tysiącom właścicieli nieruchomości w całym kraju.

Sejm prowadził prace nad przywróceniem dawnej możliwości realizacji inwestycji bez m.p.z.p. i poprzedzającej go zgody ministra, jednak na drodze stanął Prezydent.

Jak donosi dzisiejsza Rzeczpospolita, Prezydent odmówił podpisania ustawy nowelizującej ustawę o ochronie gruntów rolnych i leśnych, przywracającej „wyjątek” dla obszarów do 0,5 ha (więcej - PSL będzie walczyć o odrolnienie).

Ile w tym prawa, a ile polityki przed nadchodzącymi wyborami — tego nie chcę komentować. Na pewno weto Prezydenta, które może zostać następnie „przełamane” w parlamencie, nie jest oznaką pozytywną dla właścicieli nieruchomości.

Iwo Fisz

Warunki zabudowy na reklamę

Ciekawy problemem dotyczącym warunków zabudowy jest budowa nośników reklamowych, trwale związanych z gruntem. W całej Polsce lokuje się je wzdłuż dróg, aby zapewnić dobrą ekspozycję treści.

Warto się zastanowić jak powinno wyglądać wydawanie warunków zabudowy dla takiej inwestycji. Jedno ze stanowisko opowiada się za uznaniem takich obiektów za urządzenia infrastruktury technicznej, co zwalnia z konieczności spełnienia wymogu dobrego sąsiedztwa (art. 61 ust. 3 ustawy).

Drugi pogląd opowiada się za stosowaniem zasady dobrego sąsiedztwa poprzez ocenę niesprzeczności takiej inwestycji z istniejącymi w sąsiedztwie funkcjami zabudowy i zagospodarowania terenu.

Spotkać też można poglądy rygorystyczne, opowiadające się za koniecznością oceny kontynuacji funkcji i określania parametrów zabudowy wg przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury. W mojej ocenie, takie stanowisko jest zbyt restrykcyjne i uniemożliwiałoby budowę nośników reklamowych w wielu przypadkach. Nośniki reklamowe same w sobie nie zmieniają przeznaczenia terenu i należy je oceniać w uzupełnieniu istniejących funkcji.

Iwo Fisz

Lokalizacja cmentarza

We wcześniejszym wpisie „Memento mori” pisałem o problemach związanych z lokalizacją cmentarzy. Główny problem to kwestia tego czy taka inwestycja wymaga miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego czy też może być zrealizowana również na podstawie decyzji lokalizacyjnej.

Problem okazał się na tyle ciekawy, aby napisać o nim artykuł. W najnowszym numerze Nieruchomości (4/2014) wydawnictwa C.H. Beck znajdziesz artykuł pt. „Lokalizacja cmentarza” autorstwa dr. T. Brzezickiego i mojego. W artykule poruszona jest problematyka dotyczące nie tylko cmentarzy komunalnych, ale i wyznaniowych.

Link do artykułu znajdziesz TUTAJ (dostęp płatny) albo w systemie informacji prawnej Legalis.

Iwo Fisz